Zaakceptowanie rzeczywistości

Do przeżywania życia w danych okolicznościach, do ufności,  że życie jest piękne „pomimo” jego niedoskonałości i bolesnej cząstki, jaką w sobie zawiera. Matczyny wysiłek, aby utrzymać dziecko w obrębie rzeczywistości, w której nic nie może go zranić, stanowi (oczywiście do pewnego stopnia) próbę niszczącą dla samej kobiety, wyznaczającej sobie niemożliwe do wypełnienia zadanie, a w jeszcze większym stopniu – niszczącą dla samego dziecka, które nigdy nie może wyrzec się potrzeby kogoś, kto zaadaptuje świat do jego potrzeb, oszczędzając mu wysiłku akceptowania i pokonywania trudności.  Skoro uznaliśmy, że ojciec, aby być dobrym wychowawcą, powinien pozostać wierny samemu sobie i przedstawiać „męską” koncepcję wyczucia wychowawczego, musimy teraz zdefiniować w bardziej konkretny sposób wyróżniki stylu ojcowskiego, zwracając uwagę przede wszystkim na to, co różni go od kobiecej wrażliwości wychowawczej.

Witaj na moim serwisie! Witaj z zawodu jestem nauczycielem geografii, bardzo często czytam, istotne dla mnie jest pogłębianie swojej wiedzy. Jeśli podobają Ci się moje wpisy to zapraszam do komentowania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)