Własne niedoskonałości

Jakkolwiek to zbliżenie dziecka do rzeczywistości należy dozować ostrożnie, z wyczuciem odpowiedniego momentu i z dużym taktem, nie można też jednak negować jej ani systematycznie zacierać. Bez prawdy nie ma możliwości rozwoju psychologicznego ani dojrzewania. Wiele osób zauważa, że tata nie ma tylu skrupułów i nie waha się poprosić dziecko, żeby samo się o siebie zatroszczyło, uruchomić jego zdolności i przedsiębiorczość. „Chce mi się pić”, mówi dziecko, gdy rodzina siedzi przy stole. Mama, zupełnie jakby to był odruch bezwarunkowy, wyciąga rękę w stronę dzbanka z wodą. Tata jednak wyprzedzają i mówi do dziecka: „Woda stoi przed tobą, nalej sobie!”. To żądanie wydaje się rozsądne: nie chodzi tu przecież o coś, czego dziecko nie jest w stanie zrobić samo, ale o skłonienie go do podjęcia niewielkiego wysiłku, o którego spełnienie zwróciło się do innych osób. Czy należy zwalniać je z tego„bolesnego” i uciążliwego aspektu życia? Nie zawsze i nie ponad pewną miarę – tak podpowiada instynkt ojcowski.

Witaj na moim serwisie! Witaj z zawodu jestem nauczycielem geografii, bardzo często czytam, istotne dla mnie jest pogłębianie swojej wiedzy. Jeśli podobają Ci się moje wpisy to zapraszam do komentowania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)