OJCIEC I WIZJA ŻYCIA

Typowo ojcowski sposób przyczyniania się do rozwoju dzieci polega na pragnieniu przekazania im pewnej „wizji życia”. Ojciec wprowadza dziecko w bardziej „filozoficzne” aspekty życia, pomagając mu w budowaniu takiego sposobu interpretowania życia, który może je poprowadzić w jego osobistej realizacji. Sprzyja to narodzinom „rozumowania” w kategoriach wartości, zdolności do postrzegania, gdzie leży dobro, i do znajdywania w nim upodobania. Można by powiedzieć, że wkład matczyny, skupiony na dynamice afektywnej, ma ważniejsze znaczenie w budowaniu „charakteru” dziecka, podczas gdy wkład ojcowski w większym stopniu sprzyja kształtowaniu się jego „mentalności”. Na tym właśnie polega przejście z dzieciństwa do wieku nastoletniego, stadium, w którym postępowanie zaczynają stopniowo determinować bardziej osobiste przekonania niż skłonności charakterologiczne.

Witaj na moim serwisie! Witaj z zawodu jestem nauczycielem geografii, bardzo często czytam, istotne dla mnie jest pogłębianie swojej wiedzy. Jeśli podobają Ci się moje wpisy to zapraszam do komentowania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)