Instynktowna odpowiedź ojca

W tej samej sytuacji najprawdopodobniej byłaby inna: „Wiedziałeś od tygodnia, że masz to zadane, wystarczyło nauczyć się codziennie paru stron, jak ci ciągle powtarzaliśmy, a nie byłbyś teraz w takiej sytuacji!”. Użalanie się syna zostało przez ojca umieszczone w szerszym i bardziej realistycznym kontekście, w którym nie umniejsza się odpowiedzialności dziecka. Stwierdzenie, że zachowało się ono nieodpowiedzialnie, nie skłania jednakże ojca do obniżenia poprzeczki, ale do tego, aby „dać synowi przecierpieć” konsekwencje podjętych wcześniej wyborów, w nadziei na to, że „będzie miał nauczkę”, jak zresztą powiedział ojciec będący bohaterem tego epizodu. Inny przykład: dwoje rodziców zauważyło swoje odmienne skłonności w wyborze sposobu, w jaki pomagają dziecku w powtórce materiału szkolnego. W sytuacji, gdy nie umiało ono odpowiedzieć na zadane pytanie, mama miała dosłownie na końcu języka pierwsze sylaby słowa stanowiącego poprawną odpowiedź. Ojciec natomiast w milczeniu czekał na odpowiedź, a następnie przechodził do następnego pytania. Kiedy stwierdzał, że dziecko znowu nie umie odpowiedzieć, zamykał książkę, mówiąc: „Musisz się jeszcze trochę poduczyć, przepytam cię później”.

Witaj na moim serwisie! Witaj z zawodu jestem nauczycielem geografii, bardzo często czytam, istotne dla mnie jest pogłębianie swojej wiedzy. Jeśli podobają Ci się moje wpisy to zapraszam do komentowania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)