Charakter funkcjonalny

Jeśli, jak wspomniałem, wypowiedź ma charakter funkcjonalny, to wypada zauważyć, że nie powinna ona zawierać fragmentów niepotrzebnych, to znaczy takich, których usunięcie nie zmieni jej całości, czasem nawet wskazane jest usunięcie fragmentu wywodu, który zdaje się niezbędny, ale zarazem zaciera wyrazistość przekazywanej przez nas tezy (wyjątkiem może być dygresja, o czym dalej, ewentualnie różne elementy wypowiedzi, które służą zaktywizowaniu słuchacza) bądź, o czym wspominałem, nie pozwala nam zmieścić się w czasie wystąpienia. Ogólnie rzecz ujmując, przy komponowaniu wypowiedzi powinna obowiązywać zasada – miniumum słów, maksimum treści (a więc zasada ekonomii), pozwalająca szanować czas odbiorcy. Oznacza to, że mowa powinna być treściwa, ale nie rozwlekła, jej długość powinna zostać podporządkowana osiągnięciu założonego celu. W przypadku wypowiedzi mówionych, którymi się tu zajmujemy, w grę wchodzi jednak jeszcze jeden problem. Otóż mamy do czynienia ze słuchaczem/słuchaczami, którzy posiadają ograniczone możliwości odbioru informacji, zarówno, jeśli chodzi o czas słuchania, jak i o ilość przekazywanych treści. Dlatego też w przypadku wypowiedzi mówionych obowiązywać będzie zasada ograniczania ukazanej wyżej reguły (minimum słów, maksimum treści) i wprowadzania tzw. redundancji,czyli powtarzania informacji już znanej, co ułatwia odbiorcy jej przyjęcie, podobną funkcję spełniać będą dygresje czy różne formy aktywizowania audytorium, np. opowiadanie anegdot.

Witaj na moim serwisie! Witaj z zawodu jestem nauczycielem geografii, bardzo często czytam, istotne dla mnie jest pogłębianie swojej wiedzy. Jeśli podobają Ci się moje wpisy to zapraszam do komentowania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)